راهنمای انتخاب کارخانه: چگونه به طور دقیق جابجایی هوای مورد نیاز برای کمپرسورهای هوای اسکرو را محاسبه کنیم؟
در تولید صنعتی، کمپرسورهای هوا پیچ به عنوان تجهیزات اصلی قدرت برای دستگاه های پنوماتیک، خطوط تولید خودکار، پاشش، ماشینکاری دقیق و سایر فرآیندها عمل می کنند. بسیاری از کارخانهها معمولاً در حین تهیه و ارتقاء تجهیزات دچار مشکلات انتخابی میشوند: انتخاب ظرفیت تخلیه بسیار کوچک میتواند منجر به تامین هوای ناکافی، چرخههای مکرر شروع و توقف تجهیزات، تاخیر در تولید و محدودیت ظرفیت شود. برعکس، انتخاب ظرفیت تخلیه بسیار زیاد منجر به اتلاف انرژی، تلفات بدون بار و افزایش هزینه های تهیه و نگهداری می شود.
1. پارامترهای اصلی را تعریف کنید: ظرفیت جریان هوا کمپرسور هوا
پارامتر انتخاب هسته برای کمپرسورهای هوای اسکرو، تحویل هوای آزاد (FAD) است که معمولاً بر حسب m³/min اندازهگیری میشود. این به حجم کل هوای فشرده تولید شده توسط کمپرسور در دقیقه در شرایط عملکرد استاندارد اشاره دارد و به عنوان معیار اولیه برای ارزیابی ظرفیت تامین هوای تجهیزات، به جای پارامترهای فشار یا قدرت، عمل می کند. هنگام تخمین مصرف هوا و انتخاب تجهیزات برای یک کارخانه، حجم واقعی اگزوز مورد نیاز باید مبنای مرکزی باشد.
II. برآورد دقیق چهار مرحله ای حجم اگزوز مورد نیاز برای کارخانه ها (استانداردهای عمومی صنعتی)
مرحله 1: محاسبه میزان مصرف هوای تمام تجهیزات پنوماتیک
انجام فهرستی جامع از کلیه تجهیزات و ابزار با استفاده از هوای فشرده در کارگاه، از جمله آسیاب های بادی، تفنگ های اسپری، وسایل بادی، سیلندرهای خودکار، تجهیزات سندبلاست و دستگاه های بادی بسته بندی. میزان مصرف هوای نامی (m³/min) را که روی پلاکهای هر دستگاه نشان داده شده است، یادداشت کنید و در نهایت برای به دست آوردن کل مصرف هوای نظری، خلاصه کنید.
این مرحله بهعنوان پایهای برای تخمین عمل میکند و نیاز به پوشش همه دستگاههای پنوماتیکی در تولید منظم، عملیات متناوب و تجهیزات آماده به کار دارد تا از انتخاب ناچیز به دلیل حذفیات جلوگیری شود.
مرحله 2: نرخ بهره برداری همزمان از تجهیزات را برای تنظیم پیک مصرف واقعی گاز اعمال کنید
در شرایط عادی تولید، همه تجهیزات پنوماتیک به ندرت در بار کامل به طور همزمان کار می کنند. بنابراین لازم است یک نرخ بهره برداری همزمان (ضریب تصادف) برای تنظیم کل مصرف هوا و جلوگیری از انتخاب بیش از حد و هدر رفت، معرفی شود. طبق استانداردهای صنعت، نرخ بهره برداری همزمان مرجع برای سناریوهای مختلف تولید به شرح زیر است:
- کارگاه پردازش و نگهداری گسسته: تجهیزات به صورت متناوب با نرخ بهره برداری 0.4-0.7 کار می کنند.
- تولید خط مونتاژ معمولی: تجهیزات به طور منظم کار می کنند، با نرخ استفاده همزمان 0.6-0.8
- خط تولید مداوم خودکار: تجهیزات به طور پایدار 24/7 با نرخ بهره برداری 0.9-1.0 کار می کنند.
- کارگاه Sandblasting و Batch Deep Processing: مصرف گاز با شدت بالا، با نرخ بهره برداری همزمان 0.7-0.8
مرحله 3: تلفات سیستم را اضافه کنید و یک حاشیه ایمنی رزرو کنید
سیستم هوای فشرده کارخانه متحمل خسارات غیرقابل اجتنابی می شود، از جمله نشت های انتقال خط لوله، تلفات فیلتراسیون عنصر فیلتر، و تلفات اتصال شیر، در حالی که باید توسعه خط تولید آتی و تقاضای هوا برای تجهیزات جدید اضافه شده را نیز در نظر گرفت. حاشیه ذخیره استاندارد صنعت به شرح زیر است:
- خطوط لوله قدیمی، شبکه های لوله پیچیده چند خم: ذخیره 20٪ - 30٪ کمک هزینه ضرر
- تعمیرات اساسی کامل خطوط لوله و کارگاه های استاندارد: ذخیره 10 تا 20 درصد کمک هزینه ضرر
- برنامه توسعه کوتاه مدت تولید وجود دارد: 10 درصد ظرفیت اضافی اضافه خواهد شد
مرحله 4: حجم نهایی خروجی کمپرسور هوا را محاسبه کنید
بر اساس داده های فوق، یک فرمول انتخاب دقیق را می توان استخراج کرد:
ظرفیت خروجی مورد نیاز کمپرسور هوای پیچ = حداکثر مصرف هوای واقعی × (1 + ضریب ذخیره تلفات + ضریب ذخیره انبساط)
در اینجا یک مثال عملی آورده شده است: در یک کارگاه ماشینکاری معمولی، کل گاز مصرفی تجهیزات 8 m³/min با نرخ استفاده همزمان 0.7 است. خطوط لوله قدیمی 25 درصد ضرر را به همراه دارد و هیچ برنامه توسعه کوتاه مدتی وجود ندارد. حجم نهایی مورد نیاز اگزوز = 8 × 0.7 × 1.25 = 7 m³/min که می تواند با مدل مناسب مطابقت داشته باشد.
طیف کامل محصولات کمپرسور هوا پیچی این شرکت، مدل هایی با تمام ظرفیت های اگزوز را پوشش می دهد، مناسب برای سناریوهای مختلف مانند پردازش سخت افزار، رنگ آمیزی، ساخت الکترونیک، خطوط تولید خودکار، معدن و مصالح ساختمانی. با مزایای اصلی از جمله خروجی گاز پایدار، راندمان انرژی بالا، سر و صدای کم و نرخ خرابی کم، محصولات توسط یک سیستم انتخاب و محاسبه دقیق پشتیبانی میشوند تا به هر یک از شرکتهای شریک کمک کند تا از مسائل «استفاده از ماشینهای بزرگ برای کارهای کوچک یا ماشینهای کوچک برای کارهای بزرگ» اجتناب کنند، در نتیجه به حداکثر رساندن کاهش مصرف انرژی تولید و هزینههای تعمیر و نگهداری تجهیزات، تضمین تولید پایدار برای شرکتها.